نفـــس بر آمد و كـــــام از تو بر نمي آيد

فغان كه بخت من از خــواب در نمي آيد

صبا بچشم من انداخت خاكي از كويش

كه آب زندگـــــــيم در نظـــــــر نمي آيد

قــــــد بلند تو را تا ببــــــــر نمي گيرم

درخـــت كام و مـــــرادم ببـــــر نمي آيد

مگـــــر بروي دلاراي يـــــــــار ما ور ني

بهيچ وجـــــــه دگــــــــر كــار برنمي آيد

مقيم زلف تو شد دل كه خوش سوادي ديد

وزان غريــــــب بلاكــــــش خبر نمي آيد

ز شست صـــــدق گشادم هزار تير دعا

ولي چه سود؟ يكـــــــي كارگر نمي آيد

بسم حكايت دل هســــت با نسيم سحر

ولي به بخت من امشب سحــر نمي آيد

درين خيال بسر شد زمـــان عمر و هنوز

بلاي زلف سياهــــــــت بســـــر نمي آيد

زبس كه شد دل حافظ رميده از همه كس

كنون ز حلقه زلفت بدر نمي آيد

حافظ شيرازي

خسته ی تیغ فرا قم سخت مشتا قم به غایت

ای صبا آخر چه گردد گر کنی یکدم عنایت ؟

ان مع العسر یسرا

باهرسختی گشایشی ست

سوره الشرح آیه۶

دلم قرار نمی گیرد از فغــــــــــــان بی تو

سپند وار ز کف داده ام عــــــــــنان بی تو

از آن زمان که فروزان شدم ز پرتو عشق

چو ذره ام به تکـــــــــاپوی جاودان بی تو

گزاره غــــــــم دل را مگر کنم چو "امین"

جدا ز خلق به محراب جمکــــــران بی تو

مقام معظم رهبری

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  -

ای جان جهان عیان تو را باید دید

بادیده خون فشـــان تو را باید دید

در مسجــد سهله از فرج باید گفت

درمسجـــد جمکران تو را باید دید

پروانه

بیا که نوبت صلح است  و دوستی و عنایت

به شرط آن که نگوییم ازآنچه رفت حکایت

بر این یکی شده بودم که گرد عشق نگردم

قضای عشـق در آمد  بدوخت  چشم درایت