یک عاشقانه ی ارام

...همه چیزرامی توان فریفت٬عشق وقدرت٬نیکی وبدی٬آدمی حتی می تواند مغزوقلب خودرانیزبفریبد.

اما٬تولدومرگ ازفریب خوردن برکنارهستند...

نادرابراهیمی

کانکه شدکشته اونیک سرانجام افتاد

   

دیوان شرقی

بیهوده غم نیک وبدمخورکه جهان راجهان آفرین

آن چنان که خواسته ساخته است وتوچیزی ازآن رادگرگون نتوانی کرد

به سهمی که از زندگی داری خرسندباش وسفری راکه بنامت نوشته اند

خوشدلانه بپایان رسان غم جهان مخورکه غم خوردن سرنوشتت را

دگرگون نخواهدکرد٬فقط تعادل زندگیت رابهم خواهدزد.

چراهرساعتی ازعمربرای من این همه نگرانی همراه دارد؟شگفتاکه

زندگی کوتاه٬ولی روز دراز است.

نیکی رافقط به خاطرنکویی کن٬اگرهم ازاین بابت به کودکانت پاداشی

نرسدبه یقین نوادگانت ازآن بهره خواهندبرد.

خوشرویی کمند دوستی است.

گوته

یار

آن یار که عهد  دوستداری  بشکست

میرفت و منش گرفته دامن در دست

میگفت که بعد از این به خوابم  بینی

پنداشت که بعدازاو مرا خوابی هست

دوستی

دوستی گلدانی
که نشستست درایوان سحر
ودمیدست دراو تازه گلی
چهارفصلش همه سبز
آشتی شاخه او
عطری ازعاطفه دراوجاری
تارش ازململ عشق,پودش ازمخمل ابر
سینه اش برکه ی باران بلور
دامنش ازشبنم پرگهر
برلب هربرگش نقشی از خنده ی شیرین بهار
ازطراوت سرشار.
بشکندروزی اگرساقه ای ازاین گل سرخ
دل مامی شکند
دوستی میمیرد.
آشتی می رودازخانه ی ما
می شودپای خزان باز به کاشانه ی ما.

مشفق کاشانی

 

مهرتو

از واقعه ای توراخبرخواهم کرد

و آن رابه دو حرف مختصرخواهم کرد

باعشق تودرخاک نهان خواهم شد

بامهرتوسرزخاک برخواهم کرد

دلا چو غنچه شكايت ز كار بسته مكن