سه چیز خواهم از او گر چه هست پر دشوار

یکی   مداد   که    اندر   سیاهی  و  جریان

بود  چو   بخت من  و  آب  دیده ی  خون بار

دوم  قلم  که چو  مژگان  من نباشد سست

سوم دو صفحه ی کاهی به رنگ عاشق زار

شاید  که  نگاهی   کند  آگاه نباشید

می رفت و منش گرفته دامن در دست

می گفت که بعد از این به خوابم بینی

پنداشت که بعد از او مراخوابی هست

خنده برلب می زنم تا  کس نداند  راز من

این خوشیها  نزدشان  اندک نمود

تو رامی بینم و میلم زیادت می شود هردم

وگر پنهان کنم ترسم که مغزاستخوان سوزد